Czasem musisz dostać namiastkę odpowiedzi na pytanie – jak to jest, kiedy ciebie nie ma.

Wychodzisz  z pomieszczenia celowo, trzaskając drzwiami i czekasz na reakcję.

Po drugiej stronie drzwi zastanawiasz się czy usłyszysz nerwowe szarpanie za klamkę czy przywita cię cisza.

Jeśli to pierwsze, zatykasz uszy i krzyczysz na całe gardło, że nie chcesz wychodzić. Coś w  środku ciebie triumfuje.

Jeśli to drugie, udajesz, że nic się nie stało, idziesz dalej, choć wszystko w tobie spada na same dno.

masy bardzo rozpraszających mnie zapachów, które uruchamiają uśpione części mojej głowy.

grrr.